Hij volgt het politieke en gemeentelijke proces op de voet, en heeft er als inwoner van ons mooie Oisterwijk een mening over. Voel je vrij om het er hartgrondig mee oneens te zijn, erom te lachen of het compleet te negeren. Dat recht hebben we gelukkig allemaal nog.
Door Jaap Budding
Gemeentelijke financiën controleren? “Hoe moeilijk kan het zijn…”
In de gemeenteraad van Oisterwijk werden op 1 april niet alleen nieuwe raadsleden geïnstalleerd, maar ook de leden van de auditcommissie benoemd. En nee, dat is geen gezellig clubje dat de bonnetjes van het zomerfeest telt. De auditcommissie hoort de financiële pitbull van de raad te zijn. De mensen die controleren of het geld van inwoners niet verdwijnt in bestuurlijke hobbyprojecten, mistige rapporten en PowerPoints van 84 pagina’s.
Kortom: de commissie die voorkomt dat de gemeentekas verandert in een all-you-can-eat buffet voor beleidsmakers. Alleen wringt daar iets.
Auditcommissie Oisterwijk: waakhond of schoothond?
De auditcommissie heeft serieus werk. Die praat met accountants, beoordeelt financiële risico’s, kijkt of regels worden nageleefd en moet controleren of het college niet creatiever met geld omgaat dan een student op de laatste dag voor zijn studiefinanciering binnenkomt.
Dat vraagt dus om mensen met verstand van financiën, bestuurlijke controle en gemeentelijke processen. Je verwacht ergens een accountant, financieel specialist, controller of iemand die ooit vrijwillig een begroting heeft gelezen zonder in slaap te vallen.
Maar wie de samenstelling van de auditcommissie Oisterwijk bekijkt, krijgt eerder het gevoel dat er mensen zijn geselecteerd op beschikbaarheid dan op financiële expertise.
Goede wil is geen financieel beleid
De benoemde leden, Frans Smoorenburg (PGB), Hans de Werd (VVD), Hans Coenen (PRO), Theo Bader (D66), Hein van Poppel (CDA), Jan Jonkers (Algemeen Belang), Jan van den Hurk(FvD) en Stefanie Vulders (WIJ! Oisterwijk), zullen ongetwijfeld hun best doen. Daar gaat het niet om. Maar goede wil is in de financiële wereld ongeveer net zo nuttig als een zwemdiploma tijdens een vliegles.
Wie de openbare achtergronden en cv’s bekijkt, ontdekt vooral veel betrokkenheid, maar opvallend weinig financiële deskundigheid. En dat is best ongemakkelijk als je taak letterlijk draait om miljoenen euro’s belastinggeld te controleren.
Blind varen op blauwe ogen
De gemeenteraad moet kunnen vertrouwen op de auditcommissie. Dat is immers het team dat het zware financiële spitwerk doet. Als die commissie niet voldoende kennis heeft, ontstaat een merkwaardige situatie: dan controleert eigenlijk niemand nog écht of het college verstandig met geld omgaat.
Dan wordt financiële controle een soort bestuursvariant van “we vertrouwen erop dat het wel klopt”.
Dat is geruststellend als je een buurtbarbecue organiseert. Minder prettig als het over gemeentebelastingen gaat.
De belastingbetaler betaalt altijd
En daar zit precies de pijn. Uiteindelijk draait de inwoner van Oisterwijk op voor slecht toezicht. Niet het college. Niet de raad. Niet de auditcommissie.
De rekening belandt gewoon weer bij de belastingbetaler. Zoals altijd.
Misschien verklaart dat meteen waarom gemeentelijke lasten ieder jaar stijgen terwijl inwoners steeds vaker het gevoel krijgen dat niemand nog precies weet waar het geld eigenlijk blijft.
De auditcommissie Oisterwijk zou de financiële waakhond van de raad moeten zijn. Op dit moment oogt het eerder als een cursusgroepje “boekhouden voor beginners” zonder docent.
