Taxandria houdt op zaterdag 7 maart van 11.00 tot 15.00 uur een schitterende trail door de Oisterwijkse bossen en langs de vennen t.b.v. stichting Kika. De sportclub doneert per inschrijving resp. €5 / €7,50 / €10 aan KiKa; deelnemen bedraagt 7,50 tot 17,50 voor respectievelijk 4 tot 15 km.
Ook (sportieve) wandelaars kunnen zich aanmelden voor dit evenement. Er vindt geen tijdsregistratie plaats. De start is in kleine groepjes vanaf de Vennenlaan 7 in Oisterwijk. De wanderlaars starten in de laatste wave. De route is zelfvoorzienend. Bij het clubgebouw is een waterpunt. Parkeren is gratis, maar kom zoveel mogelijk met de fiets. Douchen en omkleden kan in het clubgebouw. Voor alle deelnemers ligt er een mooie medaille klaar.
Ieder kind kankervrij. Dát is het doel van KiKa. Jaarlijks krijgen bijna 600 kinderen in Nederland kanker. Momenteel overleeft 81% van de kinderen. Allemaal mede dankzij het onderzoek dat KiKa financiert.
Op Internationale Vrouwendag wordt er wereldwijd extra aandacht besteed aan de rechten van de vrouw. In Oisterwijk vieren we dat met een internationale vrouwenavond. Dit jaar doen we dat wederom in festivalsfeer. Een avond vol met culturele interactie, workshops, inspiratie, informatie, muziek en hapjes. Dit alles rondom het thema: niet mijn recht. Alle vrouwen en meisjes vanaf 14 jaar zijn welkom. Kom langs met je moeder, dochter en/of vriendinnen!
Vrouwendag 2025 was een succes.
Vrouwen en meiden zijn welkom op zaterdag 7 maart van 19.30 tot 22.00 uur, inloop 19.15-19.30 uur in de Bibliotheek Oisterwijk, Theaterzaal Tiliander, Spoorlaan 82E, Oisterwijk. 1 euro entree (ter plaatse te betalen). Aanmelden is fijn maar niet verplicht. Voor meer informatie en aanmelden: info@sociaalhuisoisterwijk.nl of 06-47933872
Deze activiteit is een samenwerking van Stichting Sociaal Huis Oisterwijk, Mentorhulp Oisterwijk, ContourdeTwern, R-Newt en de Bibliotheek Oisterwijk. Mede mogelijk gemaakt door de gemeente Oisterwijk.
De gemeente Oisterwijk heeft de voormalige camping De Reebok officieel overgedragen aan Natuurmonumenten. Daarmee is een traject afgerond dat begin jaren ’90 is gestart om de natuurgebieden Kampina en Oisterwijkse Bossen en Vennen weer met elkaar te verbinden.
Gerrie Eggels – Natuurmonumenten / Wethouder Eric Logister (Bron: Gemeente Oisterwijk)
‘Met de sloop van de bebouwing en de overdracht van de gronden ontstaat een robuuste ecologische verbinding binnen het Natura 2000-gebied. Wat ooit een camping van 22 hectare was, maakt nu volledig plaats voor natuurontwikkeling waar soorten als de das, eekhoorn en ree van gaan profiteren. Een belangrijke mijlpaal voor natuur, landschap en biodiversiteit in onze gemeente
,’ aldus Gemeente Oisterwijk.
Unilin – van oudsher een van de grootste bedrijven op het Oisterwijkse industrieterrein – heeft vorig jaar laten weten te vertrekken. Daarmee komt een groot terrein beschikbaar dat bestemd is voor zware industriële toepassingen.
Een kaart van de betreffende Unilin percelen (Bron: Gemeente Oisterwijk)
Het college (burgemeester en wethouders) heeft een voorkeursrecht vastgesteld op dit terrein, waarmee de gemeente als eerste de gelegenheid krijgt het terrein te kopen, mocht Unilin het gaan verkopen. De gemeenteraad moet komende donderdag een besluit nemen, of zij dit voorkeursrecht voortzetten.
Volgens het raadsvoorstel, is het college niet alleen voornemens de huidige industriële panden te herbestemmen voor andere industriële toepassingen, maar is het college ook voornemens ‘…nieuwe functies toe te voegen ten behoeve van de werknemers op het bedrijventerrein.’
Deze omschrijving – zo erkent het college zelf in de onderliggende stukken – is nog weinig concreet. Functies voor werknemers kunnen groene inrichting zijn, fietspaden, parkeergelegenheid, maar ook bijvoorbeeld huisvesting. Volgens een van de lokale politici kan het gaan om huisvesting van arbeidsmigranten.
Huizen in bijvoorbeeld deze straat zijn niet met elkaar te vergelijken, waardoor WOZ-waarden lastiger te bepalen zijn en daardoor achter blijven (Bron: Google Maps)
Huizen worden duurder; daarmee worden automatisch ook de gemeentelijke belastingen verhoogd. Behalve bij woningen van meer dan een miljoen!
Onze redactie heeft onderzoek gedaan naar de cijfers:
De gemeentelijke belastingen (OZB) worden bepaald aan de hand van de waarde van een woning; de WOZ-waarde. Stijgen de woningprijzen, dan stijgt ook de belasting. Stijgen de woningprijzen harder dan de overige kosten en inkomens, dan ontstaat er een onredelijk hoge belasting. Fijn voor de politici die met dat geld meer kunnen uitvoeren; minder fijn voor de inwoners die hun jaarlijkse kosten zien stijgen.
Minder bekend, maar zeker opvallend is dat stijgingen van WOZ-waarden bij duurdere woningen minder stijgt en in een aantal gevallen zelfs ver onder de waarde van tientallen jaren terug blijft. Uit onderzoek naar verkoopcijfers in de Oisterwijkse woningmarkt – in vergelijk met de WOZ-waarden in onze gemeente – blijkt dat bij huizen boven de 1,5 miljoen de WOZ-waarde minder is gestegen, en daarmee de gemeentelijke belastingen voor deze doelgroep ook minder is gestegen dan bij andere doelgroepen.
Regressiviteit
Het onderzoek heeft zich gericht op de hypothese dat de gemeente Oisterwijk een regressief WOZ-waarderingsbeleid hanteert. Regressiviteit in vastgoedwaardering houdt in dat dure woningen (het topsegment) structureel lager worden gewaardeerd ten opzichte van hun werkelijke marktwaarde dan woningen in het middensegment. Op basis van een data-analyse van 1.052 woningen in Oisterwijk, aangevuld met officiële koopsominformatie van het Kadaster voor specifieke wijken, blijkt dat deze hypothese correct is. De oorzaak ligt zover bekend niet in bewuste manipulatie, maar in een structureel weeffout in het taxatiesysteem: het model leunt te zwaar op recente verkooptransacties.
In wijken waar regelmatig woningen in vergelijkbare grootte worden verkocht, kan de WOZ-waarde eenvoudig worden vergeleken en bijgesteld. In wijken waar veel minder woningen worden verkocht, en die woningen in omvang niet vergelijkbaar zijn, is een dergelijk vergelijk minder of onmogelijk. En juist dat zijn wijken waar duurdere woningen staan; en juist die blijven achter in de WOZ-waarde verhogingen, en daarmee ook de belastingverhogingen. (zie tabel onder)
Voorbeeld
Als we bijvoorbeeld een middenklasse-wijk in Oisterwijk vergelijken met een villawijk, komt naar voren hoe het taxatiesysteem in de praktijk uitpakt. In een Oisterwijkse middenklasse buurt werden sinds 2004 19 woningen verkocht. Die verkopen bieden een referentie voor de WOZ-waarde voor de gehele buurt, met vele tientallen woningen. De gemeente wordt met iedere prijsverhoging in die verkopen gedwongen de WOZ-waarde van de woningen in die buurt bij te stellen. In een villawijk zijn in diezelfde periode 9 van de 20 woningen verkocht. Omdat de woningen niet vergelijkbaar zijn, en omdat er ook regelmatig woningen worden gesloopt en herbouwt, kan de gemeente die verkoopprijzen niet gebruiken voor de WOZ-waarden van andere woningen in die wijk. De WOZ-waarde in die wijkt blijft opvallend zichtbaar achter.
17 jaar
Uit de analyse van 1.052 woningen in Oisterwijk (peildata 2020 t/m 2025) blijkt in de procentuele stijging van de gemiddelde WOZ-waarde een scheefheid. En bij nadere bestudering van enkele voorbeelden, blijkt dat er ook individuele woningen zijn waar een enorm lage WOZ-waarde is gehanteerd, ondanks dat overduidelijk is dat de werkelijke waarde veel hoger had moeten zijn. Zo is er een woning met een huidige WOZ-waarde van 1,9 miljoen, terwijl de woning in 2008 werd verkocht voor 2,4 miljoen. Een onjuiste WOZ-waarde, die al 17 jaar in stand is gehouden. Uit een ander voorbeeld blijkt, dat de gemeente de WOZ-waarde in recentere jaren pas aanpast na verkoop. In de jaren daarvoor is de WOZ-waarde (en daarmee de belasting) veel lager.
Het mag duidelijk zijn dat woningeigenaren geen bezwaar maken tegen lagere WOZ-waarden. De gemeente kan deze woningen niet vergelijken, en zou ze moeten taxeren. Met deze onjuiste inschattingen verliest de gemeente een flink bedrag aan belastinginkomsten. Die inkomsten kunnen – met gelijkblijvende uitgaven – in mindering gebracht worden bij de inwoners die relatief (te)veel betalen. In maart 2025 heeft de Waarderingskamer (de landelijke toezichthouder op de WOZ) deze scheefheid als speerpunt gemaakt, en eist deze dat gemeenten hun taxatiemodellen hierop aanpassen.
Note: Voor dit onderzoek is gekeken naar de WOZ-waarden in de periode 2020 tot 2025, die de marktprijsstijging volgt van januari 2019 tot januari 2024 (de WOZ loopt een jaar achter).
Zes vrijwilligersorganisaties pionieren bottom-up in Basiskwaliteit Natuur in Goirle, Hilvarenbeek, Oisterwijk en Tilburg. Dat initiatief mondt nu uit in een unieke, brede Brabantse Alliantie BKN van 16 partijen, waaronder 7 overheden.
De brede Brabantse Alliantie ‘Basiskwaliteit Natuur’ is een feit! Zestien organisaties, waaronder overheden en vrijwilligersorganisaties, verbinden zich om bij te dragen aan herstel van biodiversiteit. Basiskwaliteit Natuur is gericht op herstel juist in niet-natuurgebieden: daar moeten de ‘algemene soorten’ die er horen, blijven of worden teruggebracht, de merel zeg maar, en de mus. De leefomstandigheden, de condities, bepalen de kansen van soorten: de inrichting van het land, water, bodem en lucht en ook: gebruik en beheer. Het landschap zal met een Basiskwaliteit voor Natuur op plekken zichtbaar rijker worden.
Kracht in de bottom-up aanpak
‘Wij vullen elkaar aan, moedigen elkaar aan en verrijken elkaar’, schrijven de zestien. De vrijwilligersorganisaties hebben Basiskwaliteit Natuur (BKN) als sterke structurele aanpak al in 2019 omarmd en op de gemeentelijke agenda gekregen. Zij pionieren inmiddels met BKN in projecten. De Alliantie sluit daar nu bij aan. Het gaat in de Alliantie om condities voor soorten in alle landelijk gebied én de gebouwde omgeving van de aaneengesloten gemeenten Goirle, Hilvarenbeek, Oisterwijk en Tilburg.
Soorten, dat is alles wat wortelt, groeit, graaft, kruipt en vliegt. Betere condities zijn niet per se ingewikkeld: heggen bieden al waardevolle verbindingen. De lopende projecten Basiskwaliteit Natuur in de vier Brabantse gemeenten krijgen met de Alliantie een brede bestuurlijke basis. Maar, stelt initiator en nu procescoördinator voor de Alliantie Anjo Roorda, de kracht blijft gelegen in de unieke bottom-up aanpak van Basiskwaliteit Natuur in Brabant.
Vrijwilligers pionieren, Alliantie sluit aan
De vrijwilligersorganisaties zijn het B-team Goirle-Riel, de Vereniging Natuur en Milieu Hilvarenbeek, die mede tekent voor het B-team Hilvarenbeek, het B-team Oisterwijk, dat mede tekent voor IVN Oisterwijk en de Vereniging Behoud Moerenburg (Tilburg).
Zij werken in en met de vier deelnemende gemeenten en onderhouden in BKN al relaties met de overige partners in de Alliantie. Dat zijn de Agrarische Natuurvereniging Kempenland, Brabants Landschap, de Brabantse Milieufederatie alsmede de andere betrokken overheden: waterschap De Dommel, waterschap Brabantse Delta en provincie Noord-Brabant. Het ministerie van Natuur (LVVN) steunt dit alles als Brabantse pilot.
Flinke opgave
Veel ontwikkelingen dragen al bij, Groenblauwe dooradering bijvoorbeeld, het doel groene en waterverbindingen te herstellen. Ook het reguliere werk van de deelnemende organisaties zal herkenbaarder gaan bijdragen aan het realiseren van de benodigde condities. Rond 2040 moeten de condities voor basissoorten gerealiseerd zijn in alle landelijk gebied én gebouwde omgeving, beseft de Alliantie.
Het vormen van de Alliantie is november vorig jaar ondersteund door de Conferentie Basiskwaliteit Natuur van en voor de vier gemeenten. Zoveel mensen als er pasten in de raadszaal in Goirle gingen in workshops aan de slag met thema’s als: hoe werken gemeenten en vrijwilligersorganisaties in BKN beter samen? en: hoe voer je het ‘Goede Gesprek’ tussen overheden en grondeigenaren?
Werk in wording
Samen een weg vinden, is het antwoord op die laatste vraag, elkaars doelen en knelpunten scherp krijgen, respect opbrengen voor elkaars motivatie en: tijd gunnen voor het vinden van oplossingen. De deelnemers aan de Conferentie vertegenwoordigden zo’n 25 organisaties waarvan vele nu deel uitmaken van de Brabantse Alliantie. In de Alliantie moeten grondeigenaren nog beter vertegenwoordigd: het is werk in wording. Tegenover een dienst voor de natuur moet voor de ondernemer erkenning en beloning staan, schrijft de Alliantie.
‘Vanuit landelijke organisaties wordt hard gewerkt aan data en tools, maar ook als die er zijn blijft de vraag: hoe BKN aan te pakken in een concreet gebied? Welke dilemma’s zijn op te lossen, hoe bereiken partijen samen resultaat en hoe ontstaat zicht op een proces van vijftien jaar vooruit? De komende maanden wordt een aanpak uitgewerkt waarmee we voorop blijven lopen, verwacht de procescoördinator, die overal wordt gevraagd het Brabantse verhaal te doen.’
Unieke stap, onmisbare bijdrage
‘Daar maken wij graag onderdeel van uit! schrijven de zestien. Op termijn gaan alle Nederlandse gemeenten werken aan Basiskwaliteit Natuur: landelijke en Europese regelgeving voor natuurherstel verwacht resultaten. De Alliantie werkt in een rijk netwerk van organisaties als Vogelbescherming, Groene Bondgenoten, IVN, SoortenNL en LandschappenNL. De aanpak begint met een Goed Gesprek over de verhalen in het gebied en de kijk en de belangen van wie er wonen en werken. De unieke stap van een Brabantse Alliantie belooft veel voor een onmisbare bijdrage aan herstel van biodiversiteit.’
Op zaterdag 4 april om 21.00 uur stroomt de nostalgie door de speakers van Den Boogaard in Moergestel. De formatie Experience treedt die avond aan om het publiek mee te nemen naar de hoogtijdagen van de popmuziek. De entree bedraagt 10 euro.
De naam van de band is niet zomaar gekozen; de leden zijn stuk voor stuk ervaren muzikanten die jarenlang deel uitmaakten van diverse bekende bands. Na vele omzwervingen hebben zij elkaar gevonden in een gezamenlijke missie: het vertolken van de iconische nummers uit de jaren zestig en zeventig.
Door hun jarenlange ervaring op het podium weten zij als geen ander de juiste snaar te raken. Of het nu gaat om de energieke beats uit de vroege jaren zestig of de gelaagde sounds van de jaren zeventig, Experience brengt de nummers met een authenticiteit die je zelden nog hoort.
Reken op ware passie en vakmanschap van deze oude rotten die hun krachten gebundeld hebben om de gouden jaren van de muziek te laten herleven. Kom mee genieten, zingen en dansen met Experience!
Op het kruispunt Langeweg – Tempeliersweg in Haaren is woensdagmorgen rond 8.00 uur een vrouw op haar fiets aangereden door een automobilist. Het betreft een onoverzichtelijk kruispunt.
Omstanders en hulpdiensten hebben zich ontfermd over de vrouw (Foto: Toby de Kort).
Politie en ambulance kwamen met spoed ter plaatse. Het slachtoffer heeft last van haar knie. Zij is met beenletsel naar het ziekenhuis overgebracht. De schade aan auto en fiets bleef beperkt.
Op de Langeweg is een 30km zone, en ook met die snelheid is het nodig bij dit punt verder af te remmen om verkeer uit de zijstraat goed te kunnen zien.
Politie en ambulance kwamen met spoed ter plaatse (Foto: Toby de Kort).
De blue old Oysters speelden de eerste wedstrijd van het jubileumweekend tegen de “Legends”.
Het jubileumweekend bij de Oysters was zeer geslaagd. Wij feliciteren de club met hun 50-jarige jubileum, waarvan zij zelf onderstaande verslag hebben geschreven:
Een fantatisch en gedenkwaardig weekend. Dat hebben we met zijn allen achter de rug.
Ik begon toch wel een beetje zenuwachtig te worden vorige week, want hoe lang was het ook al weer geleden dat ik zelf gespeeld had? Die 30 seconden jaarlijks op Ameland waar ik lukraak inval bij een team in de veteranenpoule die spelers te kort hebben kan ik toch niet meetellen. En sinds het Veteranenrugby in Zuid-Holland is verworden tot ‘social rugby’ kom ik daar ook niet meer. Een week voordat ik met de Ameland Invites zou spelen in een wedstrijd die ik abusievelijk zag aangekondigd als ‘Blue Old Oysters vs. Rugby Legends’ (i.p.v. Blue Old Oysters Rugby Legends) begon ik me dus druk te maken over het feit dat ik al zeker drie jaar niet meer gespeeld en getraind had. Nou ja, ik kon me vast wel verstoppen op de wing, daar zou de bal toch niet komen met de voorspelde weersomstandigheden.
Op woensdag las ik een stukje op Facebook van RFC Oisterwijk Oysters dat er oprichters van het eerste uur mee zouden spelen. Dat was toch wel een geruststelling, dan was ik in ieder geval niet de oudste op het veld en zou er wel ‘voorzichtig’ worden gedaan. Aanvankelijk hadden er twaalf man in de Ameland Invites app toegezegd, maar ja je weet hoe het gaat. (Mannen)griep, zakelijke reizen, vage blessures en andere middelbare mannenproblemen dunden de gelederen flink uit. Gelukkig bleken wij slechts aanvulling te zijn voor de Oldfants (ESRC The Elephants) en zouden er ook nog wat oude mannen van Rugby Club RCC komen.
Ondanks wegafsluitingen, files en een plaspauze, nooit een grote kop thee drinken voor je een eind moet rijden als je op leeftijd bent, was ik op tijd in Oisterwijk om een gezellig vol clubhuis te betreden. De Oesters vieren hun tiende lustrum en zoals het hoort bij welk jubileum dan ook trappen de Oude Meesters dat af. Ik begroette wat mensen die ik als scheidsrechter op de velden in Nederland tegenkom en zocht naar bekende Invites gezichten. Dat waren er niet veel, maar gelukkig zag ik ook wat Oldfants die ik al dan niet via Facebook ken, hoi Paul Borst. Ik werd aangesproken door een vriendelijke man met een wilde grijze haardos die voetbalscheidsrechter was en genoot van mijn bakje groenvoer. Scheidsrechter Henrie gewaarschuwde me nog voor we gingen omkleden dus dat begon al goed. Waar de thuisploeg twee kleedkamers vulde hadden wij aan een halve genoeg gehad.
Uiteindelijk hees een allegaartje van vijftien man zich in de roze shirts van de Nederlandse Studenten, toch een hele eer voor iemand die na zeven jaar en vier scholen uiteindelijk zijn Havodiploma heeft gehaald. Hoe ouder wij ruggers worden hoe minder driekwarters er zijn en dus kan ik bijna altijd starten als scrum-half.
Het fluitsignaal klonk en vanzelfsprekend gingen de Oysters furieus van start terwijl ik nog bezig was de namen van mijn ploeggenoten te onthouden. De voetbalscheidsrechter bleek ineens op de wing te staan bij ons en het stond al snel 10-0 voor de jarigen. Het leek alsof iedereen van boven de 35 die ooit voor Oysters had gespeeld zijn opwachting maakte dus wisselden ze er vrolijk op los en had ik bij elke scrum een andere tegenstander op ‘negen’.
We raakten wat beter op elkaar ingespeeld, ik luisterde goed naar mijn fly-half Cyriel en het gameplan (twee fases daarna handjes) was zelfs voor mij te begrijpen. We hadden een paar erg enthousiaste tweede rijers die zich niet aan het gameplan hielden, maar wel voor veel verwarring in de verdediging van de tegenstander zorgden en ik kon het in de eerste twintig minuten wel aardig belopen. Door een paar vloeide aanvallenkwamen we mooi terug tot 10-12 na onder andere een schitterde break van Cyriel.
Ineens verscheen er een statafel op het veld en werd er een drinkwedstrijd voorgesteld. Een paar voorwaartsen drongen naar voren, maar het bleek loos alarm. De eerste sponsor van de jubilaris werd bedankt voor alles en dat verdiende natuurlijk een huldiging. Gelukkig begonnen we daarna snel aan het tweede bedrijf want het begon koud te worden. We kregen duidelijk de overhand en het publiek dat in groten getale kwam aanmoedigen werd een stuk stiller, het leek wel op Twickenham vorige week zaterdag. Ik raakte beter ingespeeld op de behoeftes van de voorwaartsen in de 22 en Wesley bulldozerde met een geweldige ‘pick and go’ over de goalline even later gevolgd door een prachtig uitgespeelde aanval van de driekwarters. Henrie had ondertussen een publiekswissel gekregen en ook bij René als scheidsrechter wist ik op mijn tong te bijten in plaats van ‘goedbedoelde adviezen’ te geven. Het scorebord bleek niet ingesteld op een nederlaag van de thuisploeg want na de tweede 20 stond er nog steeds 12-10 op het bord in plaats van de 10-24 tussenstand. Ik was er wel klaar mee, na een late tackle waardoor niet alleen mijn rug in de kreukels lag, maar ook mijn shirt vies was geworden. Omdat blijkbaar nog niet alle vijftig Oysters hun minuten hadden gemaakt gingen we nog een kwartiertje door.
Wat een feest! Dag 2
De jeugd feest ook mee (Bron: Oysters)
Vanaf 12.00 werden en een hele boel inventieve spelen georganiseerd voor de TBM en de CJC. Met veel enthousiasme staken veel ouders de handen uit de mouwen en werd een mooie middag van de grond getild. Masja Vlaminckx nam de leiding en zorgde ervoor dat we met honderden keurig in de voorgevormde cijfers 50 pasten. Met camera’s en drones werden we vastgelegd op de gevoelige plaat. Dat wordt een prachtige foto! Als hij klaar is, laten we dat vanzelfsprekend weten!
Om 14.00 uur de Kick Off van deze wedstrijd, die een stuk spannender was dan we op voorhand konden bevroeden. De Oysers Espoirs lieten vanaf het begin zien dat ze een goede indruk wilde maken op deze jubileum zaterdag. Het feit dat er 300 supporters langs de lijn stonden hielp natuurlijk ook een handje. Nadat de Studenten op voorsprong kwamen deden de Oysters via Patrick van Maren brutaal iets terug en zo bleef de wedstrijd, die uitstekend werd geleid door referee Havinga, op en neer golven. Dat de Studenten vooral door een overweldigend fysiek voordeel op de been bleven, was geen verrassing. Het frivole spel van de Oysters bij tijd en wijle was dat wel. Uiteindelijke prijkte er een 17 – 36 eindstand op het scorebord en waren de tryscoorders Patrick van Maren (I) en Sib van Nunen (2).
Small Battle of Brabant. Er zijn geen kleine derby’s. En gezien het feit dat het hier om de herstart van seizoen 2025-2026 ging, na een pauze van 2 maanden, wilde beide teams het beste beentje voorzetten. De Oysters schitterden in de fonkelnieuwe tenues en namen een pikstart. Will Stanley stond aan het einde van een reeks fases op de achterlijn van Breda en wist de try te verzilveren. Manus Bailey zorgde voor de bijpassende kick. 7-0, prima begin.
Of het weersomstandigheden waren? Guur, zeer winderig en nat, zeer wellicht mogelijk. De Oysters lieten zich in ieder geval voor het Bredase karretje spannen. De gasten bepaalden het tempo en hadden na een benutte penalty nog 3 kansen op de palen. Het kanon “Luca Kanz” van Breda stond echter niet scherp afgesteld en de Oysters die nog enkele keren goed wegkwamen rondom de eigen tryline (al werd en wel als tijgers verdedigd) bereikten zonder kleerscheuren de rust. Sterker nog: het vizier van Bailey was scherp en trefzeker. Ruststand 10-3.
Na de pauze werd er, helaas uit hetzelfde vaatje getapt. Binnen in het clubhuis volop, maar helaas buiten op het veld ook. Slordig, gehaast spel van het thuisteam (alsof ze te graag wilden) en gegroepeerd, zeer geconcentreerd spel van de gasten. Nadat referee Bram Oudman diverse keren gewaarschuwd had ging de hand twee keer naar de broekzak. Geel voor Dinand Boor voor “Not rolling away” en geel voor Jonas van Spaandonk voor “obstruction”. Daar stonden we dan: ineens 13 tegen 15 en Breda met het initiatief. Maar de situatie werkte als een schok. De mouwen werden opgerold en uit de eerste break wist Charlie Wigan, met een intelligente beweging Matias Jantus te bereiken. Een side-step van hoge kwaliteit en een 60 meter in 7 seconden en de stand was 17-3.
Toen de zondaars van de sin-bin terugkeerden zag het leven er ineens – paradoxaal genoeg- rooskleuriger uit. 10 minuten later, driving maul met zelfs 3 backline spelers die participeren, bal naar buiten en de net ingewisselde Joren Buijs gebruikt finesse en kracht en brengt de stand totaal (want benutte penalty tussendoor én conversie raak) naar 27-3. Deze belangrijke wedstrijd zit in de tas. Nog 15 minuten te spelen en er volgt nog een mooi slot. De ingewisselde Josito Diaz vertrekt op rechts, levert een loepzuivere kick op Rik van Balkom af, om vervolgens een behoorlijke beuk te ontvangen. Van Balkom heeft nog genoeg werk te verrichten maar slaagt erin het ovaal achter de tryline te drukken.
Het slotakkoord is voor Isaac Kense, die wedstrijd voor wedstrijd terug keert naar zijn vertrouwde vorm. Hij staat aan het einde van een mooie aanval waarbij ook Manus Bailey en Finn Graham een glansrijke bijrol vertolken. Na de conversie blaast Bram Oudman de wedstrijd uit.
Eindstand 37-3.
FEESTAVOND
Een fantastische feestavond volgt in een prachtige nostalgische spiegeltent. Meer dan 350 feestvierders gedenken op gepaste wijze, zonder wanklanken het 50 jarig jubileum van de Oysters.
De naam van de band is niet zomaar gekozen; de leden zijn stuk voor stuk ervaren muzikanten die jarenlang deel uitmaakten van diverse bekende bands. Na vele omzwervingen hebben zij elkaar gevonden in een gezamenlijke missie: het vertolken van de iconische nummers uit de jaren zestig en zeventig.
