In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen volgt er dagelijks een column van deze lokaal politiek betrokken inwoner. Een achtluik over de beslommeringen van een zwevende kiezer. Hij waarschuwt vooraf: ‘Deze tekst bevat een persoonlijke visie. Bijwerkingen kunnen zijn: instemmend knikken, hoofdschudden of een opgetrokken wenkbrauw.‘
Door Jaap Budding
Oisterwijk, het dorp waar gemeentepolitiek soms lijkt op een toneelstuk zonder eind: serieuze mannen en vrouwen, die menen dat vergaderen een olympische discipline is en koffie een staatszaak. Enter: Wij! Oisterwijk. Nieuw, fris en vooral anders en dat alleen al brengt wat beweging in de doorgaans voorspelbare dorpspolitiek.
Geen ellenlang programma vol dogma’s waar je bij elke zin denkt: waarom doen we dit alleen op papier? Nee, vier principes bepalen wat ze vinden en doen bij Wij!. Klinkt simpel, en dat is het ook, iets waar bestaande partijen soms een decennium aan vergadertijd voor nodig hebben voordat er een besluit uitrolt dat nog lijkt op het origineel. Het aardige is dat eenvoud hier geen zwakte blijkt, maar een bestuurlijke verademing.
Hun aanpak, punt 1 tot en met 6 op hun website, leest bijna als een handleiding voor fatsoenlijk bestuur: transparantie, burgerparticipatie, duurzaamheid, slimme financiën, sociale betrokkenheid en samenwerking. Zelfs burgemeester Janssen moet er volgens hen aan geloven; hij was lang genoeg de hoeder van de gemeentebelangen, zo klinkt het. Het laat zien dat de partij niet bang is om het gesprek net iets scherper te voeren dan gebruikelijk.
Een simpele, logische aanpak dus en voor wie het nog niet doorhad: best handig als je echt iets wilt bereiken in plaats van alleen besluiten te produceren die vooral netjes ogen in een verslag.
En dan de lijst: allemaal vrouwen. Niet om een feministische vlag te hijsen, maar omdat ze bewust kiezen voor een andere manier van kijken. Minder automatisme, meer nuance en waarschijnlijk ook wat minder neiging om eindeloos te blijven hangen in procedurele haarkloverij. Het levert frisse invalshoeken op, minder vergaderdrama en mogelijk een raad die net iets vaker vooruit kijkt dan achterom.
Dus ja, ik zweef nog steeds, zoals een zwevende kiezer betaamt. Maar het politieke landschap voelt dit keer iets minder voorspelbaar, en dat is op zichzelf al winst.
18 maart is het grote moment: mijn rode potlood wordt geslepen. Zwevend of niet, ik maak een vakje rood en kijk met gezonde nieuwsgierigheid wie straks met nieuwe ideeën de raad binnen waait. Een beetje frisse lucht kan geen kwaad in een zaal waar de koffie doorgaans eerder klaar is dan het besluit.
Dit is het laatste deel van deze serie. U kan de gehele serie hier terugkijken.
Informatie
Voor de kiezers in onze gemeente is er regelmatig verkiezingsnieuws, zijn er drie Oisterwijkse kieswijzers en hebben we een overzicht van de partijen.
