Wat een apotheose van het seizoen voor Trinitas. De opdracht vooraf was glashelder: winnen in Loon op Zand van Uno Animo. Geen eenvoudige klus, want de thuisploeg gold aan het begin van het seizoen als dé topfavoriet voor het kampioenschap. Toch was de vorm van Uno Animo de laatste weken wisselvallig en liet de ploeg meerdere keren na om de koppositie van Haarsteeg over te nemen. Omdat Haarsteeg vorige week al beslag legde op de titel, moest Uno Animo minimaal tweede blijven om een ronde in de nacompetitie over te slaan.
door André Nouwens
Trinitas begon furieus aan het duel en had al binnen twee minuten op voorsprong móéten komen. Jayden van Assouw werd uitstekend diep gestuurd, omspeelde knap de doelman, maar zag zijn inzet op de doellijn worden gekeerd door een verdediger.

Niet veel later viel de openingstreffer alsnog. Bart van Riel haalde van buiten het strafschopgebied uit en nadat een verdediger de bal nog ternauwernood van de lijn probeerde te halen, verdween deze via Job van Riel op curieuze wijze alsnog in het doel: 0-1.
Trinitas bleef vervolgens de bovenliggende partij, terwijl Uno Animo een uitgebluste indruk maakte. Vlak voor rust volgde echter een vervelend moment toen Thijs Martin het uitschreeuwde van de pijn. De verdediger ging naar de grond en meteen was duidelijk dat het serieus was. Gelukkig kon fysiotherapeut Berry van Hezik snel handelen. In de kleedkamer werd de knie weer in de kom gezet. Hopelijk is de schade beperkt gebleven, maar nader onderzoek zal daar uitsluitsel over moeten geven.
Zijn vervanger Olivier Verkooijen liet zich direct gelden. Nauwelijks een minuut na zijn invalbeurt viel de bal uit een rebound voor zijn voeten en met een droge knal joeg hij de bal in de bovenhoek: 0-2. Kort daarna floot de scheidsrechter voor de rust en leek Trinitas hard op weg naar een stunt van formaat.
Na de thee kwam een getergd Uno Animo uit de kleedkamer. De thuisploeg speelde alles of niets en pompte de bal voortdurend richting het strafschopgebied van Trinitas. Doelman Chiel Das groeide in die fase uit tot absolute uitblinker. Met meerdere knappe reddingen hield hij zijn ploeg overeind en voorkwam hij een snelle aansluitingstreffer.
Na een uur spelen viel die alsnog. Rick van Broekhoven stond op de juiste plek om een rebound binnen te schieten en bracht daarmee de spanning volledig terug: 1-2.
Daarna brak een zenuwslopende slotfase aan. Trinitas verdedigde met man en macht en ontsnapte vlak voor tijd aan de gelijkmaker toen een harde kopbal rakelings naast het doel verdween. Ondertussen sijpelden ook de tussenstanden van de andere velden door en werd duidelijk dat een gelijkmaker het einde van het seizoen zou betekenen voor de Oisterwijkers.
Uno Animo gooide werkelijk alles naar voren en zelfs de doelman meldde zich in de slotfase in het strafschopgebied van Trinitas. Maar de ploeg van Edwin van Wel hield stand en trok de overwinning op heroïsche wijze over de streep.
Dankzij deze zege eindigt Trinitas als runner-up van de competitie. Een geweldige prestatie, zeker gezien het feit dat de selectie voorafgaand aan het seizoen liefst zeven gestopte spelers moest vervangen. Dat deze plekken louter werden ingevuld door eigen jeugdspelers en jongens uit het tweede elftal onderstreept de kracht van de vereniging.
Ook een groot compliment voor het debuterende trainerstrio Edwin van Wel, Jos Poirters en Thijs van den Berg. Zij slaagden erin om van een vernieuwde selectie een hecht en succesvol team te maken en loodsten Trinitas naar de nacompetitie als hoogste periodekampioen.
Door de tweede plaats mag Trinitas bovendien een ronde overslaan. Aanstaande zondag wacht op Sportpark D’n Donk een thuiswedstrijd in de tweede ronde van de nacompetitie tegen de winnaar van PSV AV – Steen uit het Zeeuwse Sint Jansteen. Een prachtig affiche, direct na het Internationaal Toernooi.









