De winterstop had al een week langer geduurd dan gepland, maar eindelijk kon er weer gevoetbald worden. De velden die vorige week nog onder een dikke sneeuwdeken lagen, waren nu speelklaar onder een strak winterzonnetje. Toch was er gemor langs de lijn: door de slechte veldcondities van de afgelopen weken had nauwelijks getraind kunnen worden, iets waar de KNVB geen rekening mee leek te hebben gehouden.
De belangen waren groot. Uno Animo kon bij winst de periodetitel grijpen, terwijl Trinitas zich bij een overwinning op polepositie voor diezelfde periode kon nestelen. De spanning was voelbaar nog vóór de aftrap.
In de eerste helft trok Uno Animo het initiatief naar zich toe. De ploeg uit Loon op Zand kreeg twee enorme kansen. De eerste werd naast het doel van Ties van Wel geschoten. De jonge keeper, die pas vlak voor de wedstrijd hoorde dat hij zou starten vanwege een blessure van Chiel Das, hield zich uitstekend staande. Maar toen een Uno-aanvaller hem met een subtiele lob probeerde te verschalken, leek hij kansloos. Tot opluchting van alles en iedereen met een Trinitas-hart ketste de bal via de lat terug het veld in, waarna Joep Schoenmakers kordaat opruimde.
Met een 0-0 ruststand mocht Trinitas niet klagen. Trainer Edwin van Wel had werk te doen, zoveel was duidelijk.
Na rust stond er een ander Trinitas. De blauwhemden zetten druk, wonnen duels en dwongen Uno Animo terug. Na een kwartier spelen volgde de beloning: een ongelukkig eigen doelpunt van de laatste man van de tricolores bracht de 1-0 op het bord. Trinitas rook bloed. Kenny Anderson was dicht bij de 2-0, maar zijn inzet werd op het laatste moment van richting veranderd. Even later kwam Storm van Reusel een teenlengte tekort om de wedstrijd in het slot te gooien.
En zoals dat vaak gaat in het voetbal: als je zelf niet scoort, doet de tegenstander het. In het laatste kwartier gooide Uno Animo alles naar voren. Tien minuten voor tijd ontsnapte de linksbuiten aan buitenspel en vond Kevin Beerens, die volledig vrijgelaten de gelijkmaker binnen kon schuiven.
In de slotseconden kreeg Freek van de Pas nog een uitgelezen kans om Trinitas alsnog de overwinning te bezorgen, maar zijn schot ging rakelings voorlangs. Zo eindigde deze beladen wedstrijd in 1-1, een uitslag waar beide ploegen uiteindelijk vrede mee konden hebben. Het was een duel waarin de kansen, de spanning en de strijd perfect in balans waren – en precies zo voelde de eindstand.
