Hij volgt het politieke en gemeentelijke proces op de voet, en heeft er als inwoner van ons mooie Oisterwijk een mening over. Aan dit stuk kunnen geen rechten worden ontleend, behalve het recht om het er grondig mee oneens te zijn.
Door Jaap Budding
Netcongestie in Oisterwijk: acht jaar gewaarschuwd, nu eindelijk verrast
De file die iedereen zag aankomen
Sommige rampen komen onverwacht. Een hagelbui op een zonnige dag bijvoorbeeld. Netcongestie hoort daar niet bij.
Al sinds 2018 waarschuwen de netbeheerders dat het elektriciteitsnet langzaam dichtslibt. Maar nu, acht jaar later, meldt het college in alle ernst aan de gemeenteraad dat ook Oisterwijk getroffen is door netcongestie. Oftewel: het stroomnet zit vol.
Dat is een beetje alsof Rijkswaterstaat na jarenlange waarschuwingen bekend maakt dat er files staan op de A2. Verrassend voor niemand, behalve misschien voor het gemeentehuis.
Goed nieuws: Enexis heeft haast. Slecht nieuws: het duurt tien jaar.
Het college stelt de raad gerust. Enexis gaat namelijk met urgentie aan de slag.
In bestuurlijk Nederlands betekent urgentie kennelijk dat je direct begint aan een project dat over ongeveer tien jaar klaar kan zijn. Tenminste, als onderweg niet eerst een leger vergunningen, procedures, inspraakavonden, zienswijzen en bezwaarschriften de aanval opent.
De echte haast zit hem vooral in het uitspreken van het woord ‘haast’.
Een paar kleine klusjes
Om het stroomnet toekomstbestendig te maken, moet er slechts een bescheiden hoeveelheid werk worden verricht. Zo moet er ongeveer 8.200 vierkante meter grond beschikbaar komen voor twee transportverdeelstations en maar liefst 180 transformatorhuisjes.
Daarnaast moet ongeveer dertig procent van alle straten worden opengebroken. Gewoon een klein onderhoudsprojectje dus.
De gemeente voorziet ondertussen al problemen met parkeren en groen. Ambtenaren schijnen inmiddels wakker te liggen van boze autobezitters die hun parkeerplaats zien verdwijnen en natuurliefhebbers die elk transformatorhuisje beschouwen als een aanslag op de biodiversiteit.
Eerst een overeenkomst om een overeenkomst te maken
Volgens het college wordt het een “intensieve opgave”. Dat klinkt indrukwekkend en betekent meestal dat er veel vergaderd gaat worden.
De eerste stap is inmiddels gezet: er is een intentieovereenkomst!
Met die intentieovereenkomst kan vervolgens een samenwerkingsovereenkomst worden opgesteld. Met die samenwerkingsovereenkomst kunnen daarna plannen worden gemaakt. Met die plannen kan vervolgens worden gesproken over uitvoering, grondverwerving, communicatie en kosten.
Kortom: er is nog geen schop de grond in gegaan, maar het papierverbruik stijgt al explosief.
En omdat snelheid belangrijk is, wordt dit alles ook nog gezamenlijk opgepakt met Goirle en Hilvarenbeek, die nota bene deel uitmaken van een heel ander stroomnetdeel. Want als je een traag proces nóg ingewikkelder kunt maken, waarom zou je dat dan nalaten?
Wie krijgt stroom en wie mag wachten?
Ook heeft Enexis, de netwerkbeheerder, het wachtrij-systeem aangepast.
Vroeger gold: wie het eerst komt, wie het eerst maalt.
Nu geldt: wie het belangrijkst is, krijgt voorrang.
Dat betekent dat ziekenhuizen en drinkwatervoorzieningen voorrang krijgen op scholen en woningbouw. Die krijgen op hun beurt weer voorrang op bedrijven en laadpalen.
Het advies van het college luidt daarom: vraag uw aansluiting zo snel mogelijk aan, dan komt u misschien nog op een wachtlijst volgens het oude systeem.
Dat is ongeveer hetzelfde als adviseren om vroeg naar een file te vertrekken, zodat u een mooi plaatsje in de stilstaande rij kunt bemachtigen. Want hoe je het ook went of keert: je komt in een wachtrij!
Woningbouw ontmoet stopcontacttekort
De gevolgen blijven niet beperkt tot inwoners en ondernemers.
Ook gemeentelijke projecten dreigen vertraging op te lopen. Onder meer Moergestel Noord, Oostelvoortjes II, Haarendael, Panneschuur VI en Beekdalpark kunnen tegen de grenzen van het stroomnet aanlopen.
Het zou ook wel heel zuur zijn als er na jaren van plannen maken eindelijk woningen gebouwd worden, om er vervolgens achter te komen dat niemand het licht kan aandoen.
Ook projecten zoals De Hondsberg, Sonman II en gemeenschapshuis Den Domp hangen aan een elektrisch zijden draadje. Al moet voor dat laatste ook eerst nog worden vastgesteld of de aanwezige vleermuis bereid is vrijwillig te verhuizen.
Niet wachten tot de deurbel gaat
Nog mooier zou het zijn als de gemeenteraad deze informatie niet alleen voor kennisgeving aanneemt, maar ook vraagt wat er nú al geregeld kan worden.
Want de huidige strategie lijkt vooral te bestaan uit wachten tot Enexis met nieuwe informatie komt. Dat is een beetje alsof je weet dat de aannemer binnenkort aanbelt voor een grote verbouwing, maar besluit pas na het aanbellen te gaan nadenken waar de voordeur eigenlijk zit.
De echte uitdaging is niet om over een paar jaar snel te reageren. De echte uitdaging is om ervoor te zorgen dat Oisterwijk al klaarstaat met locaties, procedures en grondzaken, zodat er direct gewerkt kan worden zodra Enexis op de deur klopt. Anders dreigt ook de netverzwaring zelf vast te lopen in precies hetzelfde soort vertraging waar zij voor bedoeld is.
De raad blijft waakzaam
Gelukkig eindigt het collegebericht hoopvol:Â De gemeente houdt de ontwikkelingen nauwlettend in de gaten en zal de gemeenteraad informeren zodra er meer bekend is.
Dan kan de raad, volledig geïnformeerd en gewapend met nieuwe rapporten, notities en overleggen, zorgvuldig besluiten hoe de oplossing van dit probleem nog wat verder vertraagd kan worden. Tenzij, de Raad alsnog het college maant om te zorgen dat alles geregeld is vóór Enexis aan het echte werk gaat beginnen.
Dat geeft toch een gerust gevoel.
