De tekening hangt hier al lang.
Verschoten het behang.
Ik denk me terug.
Vlug gaat dat wonderwel.
Ja, dat gaat heel snel.
Ben even niet meer hier.
Ik sta aan je wieg je slaapt zo diep.
Ontspannen lig je, armpjes wijd.
Zacht streelt mijn potlood het papier.
Het hoofdje wat opzij zo lief.
Geen weet van uur of tijd.
Fijn gestreept hansopje lijkt
nu zo heel dichtbij.
Ik voel de zachtfluwelen stof.
Nog zachter is je huidje warm.
Nog warmer klopt mijn hart.
Heel vredig en heel blij.
Ik kus je teder, zacht
en raak je even aan.
Dan wil mijn potlood verder gaan.
Geen smart voor wat voorbij ging.
Maar wonderschoon herinnering.
Tineke Holm
