Je laat als goed werkgever na 60 jaar (!) netjes aan het college (burgemeester en wethouders) weten dat je voornemens bent je vestiging op te heffen, en krijgt zonder enige vorm van overleg een wettelijke beperking tot verkoop opgelegd.
Unilin (voorheen Opstalan) is een van Oisterwijks grootste en langst aanwezige werkgevers. Het bedrijf heeft zich als een van de eerste bedrijven gevestigd op industrieterrein Kerkhoven. Met uitzicht op een raadsbelsuit over de toekomst van lokale industrieterreinen, heeft Unilin het college begin december tijdens een gesprek geïnformeerd over het voorgenomen vertrek uit Oisterwijk. Het bedrijf ondergaat een reorganisatie. Niet alleen een belangrijk bericht voor de medewerkers, maar ook voor het vrijkomen van een groot perceel op het industrieterrein.
Het opleggen van een voorkeursrecht ’tegen die achtergrond’ en ‘zo snel na dat gesprek’ heeft bij Unilin vragen opgeroepen.
Vanwege de op dit perceel (blauw) toegestane industriële bedrijvigheid (Cat. 4.1) is het terrein geschikt voor bedrijven die de omgeving zwaarder belasten. Het zou bijvoorbeeld ruimte kunnen bieden aan bedrijven waarnaast woningen zijn gebouwd (rood gestreept), en waarvan voor de nieuwe omwonenden de wens is dat die bedrijven verder van bewoond gebied (geel/ grijs gestreept) worden geplaatst. De vraag daarbij is nog wel: Wie gaat dat betalen?
Unilin geeft in een brief aan de gemeenteraad aan bereid te zijn daarover mee te denken en aan mee te werken. ‘Voor een dergelijke constructieve benadering is het wel belangrijk dat de gemeente transparantie betracht over haar ambities, randvoorwaarden en tijdshorizon,’ aldus Unilin. Het beeld dat laatste jaren bij andere bedrijven in de omgeving is ontstaan, is dat de gemeente geen regie pakt, en ondernemers in onzekerheid zitten over hun toekomst. Naast stress en andere bijkomende nadelen, zijn er ondernemers die jarenlang wachten met ontwikkeling omdat ze niet weten wat er komt, en er zijn ondernemers die hun pand opknappen, waardoor straks aankoop en herbestemming moeilijker wordt.
Unilin is duidelijk niet te spreken over het door het college opgelegd voorkeursrecht. Dit zorgt ervoor dat – voordat het bedrijf de percelen en gebouwen kan verkopen – eerst de gemeente daartoe kans moet krijgen. Het komt daarbij regelmatig voor dat een dergelijke situatie de verkoopprijs beperkt, voor vertraging zorgt in het proces, of een voorgenomen verkoop eerst door een rechter moet worden beoordeeld.
Unilin vraagt de gemeenteraad om ‘kritisch te beoordelen of het vestigen van een voorkeursrecht doelmatig en proportioneel is’.
