ondernemers

Een jaar lang corona in Oisterwijk, een ongewenst jubileum (deel 11)


5 maart werd in Oisterwijk de eerste coronabesmetting geconstateerd. Samen met een aantal inwoners blikken we deze week terug.Hele treurige en hele mooie ervaringen kwamen dit bijzonder turbulente jaar voorbij, met ongewenste impact en tegelijk ook veel gewaardeerde hulp aan elkaar. U leest over een jaar met ups en downs.

Een jaar lang corona in Oisterwijk, een ongewenst jubileum

Eelco Verheijke – Uitvaartverzorger

Eelco Verheijke

Tegenstrijdig was het wel. Vanaf half maart vorig jaar kwam ik als uitvaartverzorger, bij de eerste families die te maken kregen met de coronamaatregelen. Allerlei gebruiken en rituelen konden van het ene op het andere moment niet meer. Een enorme teleurstelling voor de nabestaanden in een toch al emotionele periode. Zelf moest ik ook echt wel even zoeken. Wat kan wel? Je wilt natuurlijk het allerbeste voor de families, hoeveel drukte de sterftepiek ook gaf. Maar hoe mooi, er kwamen met veel creativiteit mooie nieuwe manieren om afscheid te nemen voor terug…

Bijzondere momenten
Ik herinner me die keer dat de carnavalsband bij de voordeur het favoriete carnavalsnummer kwam spelen. Dit was zíjn band, waar hij lid van was. Ze waren nog even allemaal bij elkaar. Voor de familie en vrienden op straat (uiteraard op anderhalve meter) was het zeer waardevol en indrukwekkend. Voor mij als uitvaartverzorger een kippenvelmoment, iets wat mij altijd bij zal blijven.

Bij een andere uitvaart vormde de vriendengroep een erehaag voor ons uitvaartcentrum, om een laatste groet te brengen aan de overledene. Bij de rouwauto stond een grote vaas waarin vrienden en familie een meegebrachte witte roos konden plaatsen. Dit mooie boeket had later een prominente plaats in de aula van het crematorium.

Tijdens de warme zomer was er een uitvaart in de binnentuin van Klein Speik. Iedereen luisterde samen (op afstand, we hadden alles goed geregeld) naar de mooie herinneringen. De stilte werd afgewisseld met muziek en de zingende vogels.

Belangrijk vind ik vooral dat alle mooie herinneringen, na elk afscheid, blijven.

Op afstand toch dichtbij
Er waren ook zware momenten, waarbij ik ook met pijn in het hart geholpen heb. Zo was er een familie die niet wist wie ze moesten kiezen toen er maar dertig mensen naar de afscheidsdienst mocht komen. Wat kon ik doen om ze toch te helpen? We hebben er goed over gesproken en ze kozen er uiteindelijk voor om alleen met het gezin te komen. Alle condoleancekaarten die de familie had gekregen, werden meegenomen naar het afscheid. Toen het gezin binnen kwam stonden alle lieve en persoonlijke kaarten, samen met de bloemen, rond de uitvaartkist. Dat was prachtig! De familie heeft op een hele intieme manier afscheid genomen, waarbij de aanwezigheid van de vele kaarten en bloemen veel steun gaven.

Ben er voor elkaar
Net als iedereen wens ik dat we snel weer samen kunnen zijn met vrienden en familie. Toch valt mij wel wat op, we hebben ook geleerd van deze periode. We hebben nieuwe manieren van afscheid nemen met elkaar gemaakt. Ik verwacht dat die nieuwe manieren niet zomaar verdwijnen. Dat ze een aanvulling zijn op wat we al hadden. Maar het allerbelangrijkste is toch wel dat je er bent voor elkaar en kiest bij het allerlaatste afscheid wat bij jou past

Eelco Verheijke

Klik en lees hier alle verhalen uit deze serie