brabantspronkjuweel

Limp Bizkit naar 013 in augustus*


Nookie. Breakstuff. My Generation. Rollin’. Take A Look Around. Bij het lezen van deze vijf titels weten liefhebbers van rock, metal en hiphop genoeg: de band Limp Bizkit scoorde er grote hits mee en verkocht wereldwijd meer dan 50 miljoen platen. Het gezelschap rondom frontman Fred Durst, de man met het kenmerkende rode petje, stond in 2018 en 2019 ook in 013. Dat beviel zo goed, dat er voor augustus een nieuwe show op de rol staat.

De tijd van het Nokiaatje

Eind jaren ’90, toen iedereen misschien nog geen mobiel abonnement maar wel beltegoed had voor zijn Nokiaatje, werd Limp Bizkit opgericht in Jacksonville, Florida. Het geluid, een mix van de snoeiharde en laag gestemde gitaar van Wes Borland, de scratches van DJ Lethal (voorheen House of Pain) en de opruiende rap van Durst, kwam tot volle bloei in het kielzog van hun vrienden van Korn. Limp Bizkit viel op door haar eigentijdse versie van George Michael’s Faith van debuutplaat Three Dollar Bill, Y’all, die een publiekslieveling werd.

Nu metal-stroming

Net als bij de grunge in de jaren ’90, werd alle nieuwe harde gitaarmuziek met hiphop-invloeden door de pers op een hoop geveegd onder de noemer ‘nu metal’. Zowel het sferische Deftones als het hoekig klinkende Korn vielen hieronder. En dus ook Limp Bizkit, dat haar tweede plaat heel slim Significant Other doopte. Deze langspeler zorgde voor twee dikke radiohits: Nookie en Breakstuff gelden nog steeds als klassiekers. De band was eigenlijk in het gat gedoken dat de lange (tijdelijke) afwezigheid van Rage Against The Machine achterliet, de band die haar mix van rap en metal weer had laten inspireren door het Nederlandse Urban Dance Squad.

Limp Bizkit

Kolkende menigte

Maar genoeg rockgeschiedenis-les voor nu. De shows van Limp Bizkit zijn al twee decennia lang goed voor een feestje. De steevast kolkende menigte wordt aangevuurd door de immer nadrukkelijk aanwezige Durst, een podiumbeest pur sang. Het bleef niet bij enkele hits en dat hoor je ook terug in de setlist: Take A Look Around, My Way, Rollin’ en ook ballad Behind Blue Eyes (een cover van The Who) ontbreken zelden. Al is het nu even niet voor te stellen, omdat corona dit soort taferelen als lang geleden doet aanvoelen. In augustus ziet de wereld er hopelijk een stuk anders uit. De poppodia zien reikhalzend uit naar bomvolle zalen vol hossende en springende muziekliefhebbers. Met de opzwepende metal van Limp Bizkit moet dat goedkomen. Tickets voor dit concert zijn verkrijgbaar via de website van het poppodium, 013.nl.

* Uitleg over de ster in de titel en de ‘pen met munten’ leest u in onze Disclaimer