banner

Column Roland Smulders: Bestaanszekerheid


Columnist Roland Smulders neemt u mee, een kijkje in zijn Oisterwijk:

 

Schrijver en columnist Roland Smulders (Foto: Iris de Groot)

 

Bestaanszekerheid

 

De verontruste Oisterwijker die mij zo ongeveer smeekte mijn vakantieplannen om te gooien en het gemeentebestuur van mijn woonplaats in een column aan te spreken vanwege de losse omgang met de toekomst van onze wereld, heeft niet meer van zich laten horen. Hoewel ik hem heel duidelijk heb gezegd dat de inhoud van mijn columns enkel en alleen mijn zaak is, dacht hij waarschijnlijk mij toch wel te kunnen sturen in de door hem gewenste richting. Toen dat een vergissing bleek te zijn, hoefde het van hem niet meer. Geen bedankje voor de door mij genomen moeite. Het motiveert niet om er nog eens aan te beginnen.

Onlangs las ik overigens dat de gemeente Oisterwijk wel degelijk oog heeft voor sommige globale doelen van de Verenigde Naties. Een hele nota over de bestaanszekerheid van de inwoners kwam ineens op tafel. Balans en rust voor iedereen. Als dat geen aandacht genoeg is, dan weet ik het niet meer. Je kunt veel van de gemeente zeggen, maar niet dat er geen betrokkenheid is met het welzijn van de eigen burgers. Een volgende keer moet de verontruste Oisterwijker echt beter zijn huiswerk doen.

Veel wijzer word ik niet van de nota. Ook dat komt in Oisterwijk vaker voor. De term ‘armoedebeleid’ is uit de gratie en het mag geen geld kosten: daar blijft het wel bij. Verder blinkt de nota vooral uit door nergens echt concreet te worden. Er komen vage termen ter sprake en de gemeente wenst mij toe dat ik fysiek en metaal gezond blijf. Aardig natuurlijk, maar opschieten doet het niet echt. Om de boel althans op het eerste gezicht een beetje smoel te geven, gooit de gemeente er nog een berg volstrekt overbodige tekeningen tegenaan.

Stiekem verdenk ik de opsteller van de nota van kwade bedoelingen. Wie er na al die afbeeldingen nog iets van snapt, is een hele knappe jongen. Politiek blijft een kwestie van bomen verstoppen in een heel groot bos. Als later iemand verontwaardigd roept blij te zijn gemaakt met een morsdode mus, kan de gemeente met de nota in de hand moeiteloos aantonen dat nooit meer is beloofd. Het is nog waar ook. De nota laat volledig in het midden van welk bestaan wij ons dan wel precies gebalanceerd verzekerd kunnen weten.

 

Roland Smulders