banner

De wekelijkse column van Roland Smulders


Columnist Roland Smulders neemt u mee, een kijkje in zijn Oisterwijk:

 

Schrijver en columnist Roland Smulders (Foto: Iris de Groot)

Vrede op aarde

Kerstmis 2019 is in Oisterwijk opvallend vredig verlopen. Het lijkt op het intrappen van een open deur, maar in Oisterwijk weten we wel beter. Nog niet zo lang geleden werd er een verbitterde strijd gevoerd om het voortbestaan van een kerk en daarbij ging het er niet fijnzinnig aan toe.

De oorzaak van het conflict was het teruglopende kerkbezoek. Met Kerstmis krijg je de Oisterwijker nog wel de nachtmis, maar op andere dagen valt de belangstelling tegen. De grote baas hielp de mensen met geld volgens de overlevering nog de uitgang te vinden, maar tegenwoordig zijn ze weer graag geziene bezoekers. Een kerkgebouw open houden kost geld en als er niet meer tegenop valt te collecteren, moet er iets gebeuren. Je kunt de schuld daarvan niet bij de verantwoordelijke bisschop in de maatschoenen schuiven.

Overal in Nederland worden kerken gesloten en omgebouwd tot luxe woonruimte. Veel verzet levert het doorgaans niet op. In Oisterwijk hebben we echter nog katholieken van de oude stempel en die laten zich door een bisschop niet uit hun vertrouwde bankjes jagen. De spanningen liepen op een gegeven moment zover op, dat het bisdom een verhuiswagen stuurde om de huisraad van de overdonderde herder af te voeren. Een zwaktebod waar de militante gelovigen op reageerden door zich nog koppiger achter de kerkdeur te verschansen en lelijke open brieven te publiceren. In gedachten bereidde ik mij al genietend voor op het moment dat de bisschop de kerk met gelovigen en al zou komen platwalsen. Erg diplomatiek is die oplossing niet, maar zelfs het geduld van een geestelijke raakt ooit op.

Het beloofde dus een warme tijd te worden met heftige discussie en mogelijk zelfs een protestmars richting het Malieveld, maar ineens hulden beide kampen zich raadselachtig in stilzwijgen. Wat moet ik van die omslag denken? Het heilige vuur lijkt te zijn gedoofd. In Tilburg stropen katholieken de mouwen op om hun kerk te verdedigen, maar in mijn woonplaats is het opeens liefde wat de klok slaat. Mij bevalt dat niet. Het lijkt op een dik boek waaruit het laatste hoofdstuk is gescheurd. Vrede op aarde is allemaal goed en wel, maar nu ze mijn belangstelling hebben gewekt, wil ik ook weten hoe het verhaal afloopt. Zoveel spannends valt er in Oisterwijk ook weer niet te beleven.

 

Roland Smulders

 

 

Delen: