banner

De wekelijkse column van Roland Smulders


Columnist Roland Smulders neemt u mee, een kijkje in zijn Oisterwijk:

 

Schrijver en columnist Roland Smulders (Foto: Iris de Groot)

Overstappen

 

Het lijkt nog maar kort geleden dat ik mijn column ‘Ze doen het er gewoon om’ schreef naar aanleiding van een vertrokken wethouder die terugkwam via de achterdeur en meteen maar de zetel van zijn vroegere partij roofde. De strekking van het stuk was, dat ik het helemaal niet nodig heb heel actief op zoek te gaan naar slachtoffers. Zoals ik schreef, verdringen ze zich ‘bij wijze van spreken voor mijn deur en schreeuwen om het hardst dat ze als eerste aan de beurt willen komen voor een plaats in mijn eregalerij van opmerkelijke personen en voorvallen.’

Dat ik gelijk had, blijkt wel weer. Nog geen jaar later moet ik horen dat deze spring-in-‘t-veld nu weer van plan is zich na de volgende verkiezingen bij Partij Gemeente Belangen aan te sluiten. Niets ten nadele van die partij, maar het linkse vuur schijnt wel een beetje gedoofd te zijn. Ik blijf hem een aardig persoon vinden, maar hij moet nu toch wel een keer besluiten voor wie hij zich in de gemeenteraad sterk wil maken. Is hij nu progressief georiënteerd of toch eerder burgerlijk en een beetje conservatief. Met de belangrijke keuzes die we moeten maken, is het belangrijk dat kiezers zoiets weten. Op deze manier kan niemand er nog een touw aan vastknopen.

Hij is overigens niet het enige raadslid met enig gebrek aan stabiliteit. Het CDA kan zich vast nog wel herinneren dat haar volksvertegenwoordigers op een kwade dag fluitend de oversteek maakten naar de VVD en daar als ware helden werden binnengehaald met koffie en gebak van Robèrt. Oisterwijkse politiek blijft een kwestie van dorpspolitiek waarbij de poppetjes belangrijker zijn dan de verre Haagse idealen en principes. Landelijk zal er wel met opgetrokken wenkbrauwen naar gekeken worden, persoonlijk vind ik die menselijke maat echter wel prettig. We hebben een hart voor zaken als het klimaat en het redden van de wereld, maar we kennen ook de mensen die achter de droge feiten en cijfers schuilen. Het weerhoudt ons van het innemen van te radicale standpunten. Misschien moeten meer raadsleden eens een tijdje overstappen naar een andere partij. Even buiten de comfort zone kijken of het daar ook bevalt. Zoiets zou nu eens een voorbeeld van raadsbrede samenwerking zijn.

 

Roland Smulders

 

 

Delen: