banner

Gedicht December decadent


Tineke Holm schreef ondestaand gedicht over decadent december.

Tineke Holm

Het is al weer december,
december decadent.
Het is al weer december,
wij zijn dat zo gewend.

Door nutteloze dingen
volkomen overspoeld.
Zullen we maar gaan zingen?
Het is vast niet zo bedoeld.

Wij zingen van wie goed is
en lekkers bovendien.
En trappelende voetjes.
We zullen het wel zien.

De winkels zijn te vol gegroeid.
Cadeautjes stromen over.
Laten we het anders doen.
Misschien wellicht zelfs pover.

Het is al weer december,
december decadent.
Het is al weer december.
We zijn teveel verwend.

De Sinterboot sturen wij vlug
terug naar overzee.
En al het overbodige gaat
in kleine bootjes mee.

Daar stoppen we ook oudjes bij.
Daar zijn we dan vanaf.
Een hele leuke laatste reis
is beslist geen straf.

Wie gaat er nog naar oma toe?
Wie heeft er tijd voor haar?
Dag lieve, lieve oma
een zwemvest om en vaar.

Het is al weer december,
december decadent.
Het is al weer december.
Veel mensen in een tent.

Veel bootjes komen tegemoet.
Bootjes boordevol.
Veel trappelende voetjes.
Beslist niet voor de lol.

Soms valt er onderweg wat uit.
Geen cadeau oh nee.
Soms valt er onderweg wat uit
en dat verdwijnt in zee.

Het is al eind december
en kerstmis is dichtbij.
Het is al eind december
en oh wat zijn we blij.

Met reerug en kalkoen
en allerhande spijzen.
Met reerug en kalkoen
gaan we de heer weer prijzen.

De Sinterboot zacht aangeland
de andere bootjes klein.
Ze liggen op een zonnig strand.
Voor oudjes is dat fijn.

Ze delen de cadeaus en
allerhande spullen.
De mensen blijven in hun land
en gaan hun huizen vullen.

Ze willen niet meer gaan.
Dat is beter voor de mensen.
Zo zou het moeten gaan.
Het was al weer december,
december decadent.
Het was al weer december.
We zijn het al ontwend.

Tineke Holm