banner

De wekelijkse column van Roland Smulders


Columnist Roland Smulders neemt u mee, een kijkje in zijn Oisterwijk:

 

Schrijver en columnist Roland Smulders (Foto: Iris de Groot)

 

Pakketjes

 

Het schiet nog niet op met de wees-eens-lief-voor-de-ouderen-maatschappij. Hugo Borst en minister de Jonge kunnen nog zo hun best doen om er iets van te maken, er zijn krachten waartegen zelfs zij niets in kunnen brengen. Op de website met nieuws over Oisterwijk en bijbehorende dorpen lees ik onlangs dat bewoners van een zorgcentrum voortaan verstoken blijven van de bestelde pakketjes. De bezorger heeft te veel tijd nodig om ze te bezorgen en bij de receptie kan hij ze niet kwijt. Naar de mening van Post NL kan dat niet langer zo. Tijd is iets waarover de ouderen zelf in ruime mate beschikken. Ze schuifelen met de rollator maar richting verzamelpunt om de pakketjes persoonlijk op te halen.

 

Nieuw is het probleem niet. Ik kan mij nog herinneren dat we in Oisterwijk ooit massaal aan de oerlelijke, groene brievenbus moesten, omdat de afstand van de straat naar de voordeur voor de postbezorgers niet meer te belopen viel. Jonge mensen kunnen het zich misschien niet voorstellen, maar in die tijd werden er nog brieven rondgebracht en het dreigement dat ze niet langer bezorgd zouden worden, maakte nog indruk op mensen.

 

Tegenwoordig liggen er vooral folders op de mat en wat mij betreft mag Post NL die ook houden. Het scheelt mij een hoop gesjouw om van die berg papier af te komen. Met pakketjes is het natuurlijk een andere zaak. Als ik al een keer iets bestel en betaal via het Internet, dan wil ik graag dat het ook bezorgd wordt. Anders kan ik immers net zo goed zelf naar de winkel fietsen. En dan verkeer ik nog in de gelukkige omstandigheid dat ik kan fietsen. Ouderen in een zorgcentrum hebben het slechter getroffen.

 

Je kunt natuurlijk zeggen dat die ouderen dan maar geen spullen via Internet moeten bestellen, maar dat zou flauw zijn. We doen juist zoveel moeite om opa en oma te laten wennen aan de moderne ontwikkelingen. Ze hoeven niet steeds op te bellen met de vraag of de kinderen even langs de winkel kunnen. Het enige wat ze hoeven te doen is de computer te pakken. Zij krijgen de gewenste spullen thuisbezorgd en de kinderen hoeven er hun leven niet voor te onderbreken. Het kan allemaal zo simpel zijn, maar dan moet Post NL natuurlijk niet vervelend gaan doen. Zo erg kan het toch niet zijn om een paar stappen extra te doen voor onze ouderen.

 

 

 

Roland Smulders