banner

Minister Cora van Nieuwenhuizen, gewoon in Oisterwijk


Ze werkt in Den Haag, maar haar hart blijft in Brabant, gewoon in ons Oisterwijk!

Haar wekelijkse boodschappen doet ze bij de Netto, parkeren net als ieder ander ‘achter het postkantoor’, en de jurk die ze droeg op het bordes, ‘die komt hier van De Lind.’ Overigens neemt ze ook regelmatig plaats op de tribune van Feyenoord; daar geen VIP-Lounge. We ontmoeten Minister van Nieuwenhuizen een paar maanden na haar benoeming als minister van Infrastructuur en Waterstaat. Kort na haar benoeming ging de aandacht vanzelfsprekend uit naar de landelijke media, aan tafel bij Eva Jinek bijvoorbeeld. ‘Onze Cora’, zo werd ze in Oisterwijk bij haar aanstelling door haar partij vernoemd, zit ook hier aan tafel als ‘gewoon Cora’. Geen vreemde blikken, geen drommen met fans en niemand die het opvalt dat we een minister in huis hebben.

Door Joris van der Pijll

Hoewel alle communicatie tegenwoordig via woordvoerders verloopt – met de vele e-mail en social media is dat haast niet meer bij te houden voor een druk bezet minister – komt Minister Cora van Nieuwenhuizen graag voor ons naar Oisterwijk, aan de koffie in café De Tijd aan De Lind. Daags voor een thuiswerkdag, dat scheelt op en neer rijden. Want hoewel ze formeel haar woonadres in Rotterdam heeft, is en blijft ‘thuis’ voor haar toch haar tegenwoordige tweede woning in de Oisterwijkse bossen. ‘Formeel ben ik ingeschreven in Rotterdam, omdat ik daar de meeste tijd doorbreng, maar voor mijn gevoel woon ik nog in Oisterwijk. Ik probeer hier zo veel mogelijk te zijn, meestal in de weekenden. Er moet dan vaak wel nog gewerkt worden, doorlezen van stukken en voorbereiden van besprekingen, maar het is hier thuis komen, tot rust komen.’ En hoewel dat formeel dus niet helemaal klopt, is minister van Nieuwenhuizen voor de lokale Oisterwijkse VVD dus nog gewoon ‘onze Cora’, en werd ze op menig radio- en TV station als inwoner van Oisterwijk aangekondigd.

Minister Cora van Nieuwenhuizen, aan de koffie in café De Tijd in Oisterwijk (Foto: Joris van der Pijll).

’t Klökske

‘Mijn politieke loopbaan begon bij het lezen van een advertentie in het Kerkklokje. De lokale VVD nodigde inwoners uit voor een openbare vergadering, ik ben gaan kijken, en twee maanden later was ik namens VVD Oisterwijk lid van een commissie.‘ Het was een mooie vermelding waard geweest in het magazine 100 Jaar Nieuwsklok, maar zoals dat al eeuwen gaat met drukwerk, klaar is klaar. Zo niet haar loopbaan, die ‘vloog’ voorbij. Vanaf 1994 als VVD raadslid, en als nel fractievoorzitter in de Oisterwijkse gemeenteraad, in 2003 lid van de Provinciale Staten van Noord-Brabant, en vervolgens ook daar fractievoorzitter. In 2007 werd zij benoemd als lid van Gedeputeerde Staten. Toen al was ze betrokken bij en verantwoordelijk voor een vergelijkbare portefeuille, met onder andere: Mobiliteit, Infrastructuur, Havenschap en Airport; dit alles in Noord-Brabant. In 2010 werd ze gekozen voor de Tweede Kamer, en in 2014 werd ze door de VVD op de tweede plek van de kieslijst voor het Europees Parlement geplaatst. ‘Vanuit Oisterwijk kreeg ik steeds opvallend veel voorkeursstemmen. Ik denk niet per se als VVD’er, of voor mezelf, maar meer als inwoner van Oisterwijk.’ De verwachting is, dat veel kiezers bij dergelijke verkiezingen graag op een dorpsgenoot stemmen. ‘Het ging haast vanzelf, ik werd door de VVD steeds gevraagd, en door de kiezers gekozen, en daar ben ik dankbaar voor.’

Minister

De laatste en huidige stap werd eind vorig jaar de benoeming tot minister van Infrastructuur en Waterstaat, in het kabinet-Rutte III. Stappen die ze niet zelf heeft uitgekozen, of vooraf heeft bedacht, en ook een volgende stap staat niet in de planning. En al deze stappen, zonder te struikelen over een tegenwoordig regelmatig in het nieuws opduikende integriteitskwestie. ‘Uiteraard moet ook ik daar altijd zorgvuldig op letten. Ik kan me nog de aankoop van een stukje grond herinneren, bij onze eerdere woning hier in Oisterwijk. We hebben gewacht totdat onze buren het mochten, en hebben daarna hetzelfde gevraagd en hetzelfde betaald.’ Het was een situatie die Ad van den Oord, bekend van het Oisterwijkse opinieblad De Rooie Roeptoeter en vroeger raadslid, recent aanhaalde; hij merkte Van Nieuwehuizen daarmee aan als een integer persoon.

Vragen

Het spoor door Oisterwijk, en de bijkomende overlast, kan voorgelegd worden aan de Staatssecretaris (Foto: Toby de Kort)

In Oisterwijk kan ‘onze’ minister nog gewoon over straat, maar in Den Haag wordt ze regelmatig aangesproken en komt ze in aanraking met de landelijke pers. Het lijkt haar gemakkelijk af te gaan. ‘Ik heb te maken met projecten die een grote impact hebben op de samenleving, op de woonomgeving van inwoners. Het is een aantal zware dossiers.’ Vliegveld Lelystad is een voorbeeld, en dichter bij huis de nieuwe sluis in Tilburg. ‘Dat is niet goed gegaan, en dat moeten we oplossen.’ Nog dichter bij huis gaat het – als we aan inwoners vragen wat ze graag van de minister willen weten – over het spoor en de N65. ‘Kan er een tunnel komen voor het spoor door Oisterwijk?’ werd er gevraagd, en ook: ‘Wanneer krijgt de N65 ongelijkvloerse kruisingen?’ Het spoor valt onder verantwoordelijkheid van de staatssecretaris, ‘maar de Gemeente Oisterwijk zou daartoe wel een verzoek kunnen richten aan het ministerie’. Voor de ombouw van de N65 naar een A65, zijn hier bij Oisterwijk nog geen plannen. ‘Ik ben wel voorstander van doorstroming, maar er zijn andere prioriteiten. Eerst pakken we de N65 bij Vught aan.’ ‘En bellen op de fiets?’ Als minister gaan er vele miljoenen door haar handen, waarover ze zelf besluiten mag nemen, maar voor zo iets als een verbod op bellen op de fiets, moet ze de wet aanpassen. ‘En dat wil ik heel graag, ik ben daar al mee bezig, om een wetsvoorstel in te dienen. Ik heb daarvoor gesprekken gehad met ouders, die hun kind verloren zijn bij een ongeluk, dat is heftig.’

Gaaf!

Aan de inwoners van Oisterwijk, via onze lokale media, wil ze nog kwijt: ‘Dat ik dienstbaar mag zijn aan de samenleving, aan de inwoners van Nederland, dat is een eervolle baan die hier in Oisterwijk is begonnen.’ En tot slot met een brede glimlach: ‘Oisterwijk blijft me lief, en we mogen beseffen dat Oisterwijk gewoon een gaaf dorp is!’

Delen: