banner

Door een ramp getroffen


Onder deze titel is in de Oisterwijkse Historische Brochurereeks (deel 8) een publicatie in voorbereiding over de opvang van slachtoffers van de watersnoodramp 1953 in het Oisterwijkse park de Staalberg en de hulp die Oisterwijk heeft geboden, onder andere door de plaatselijke afdeling van het Rode Kruis. Auteur is Martin van der Waals en publicatie wordt voorzien eind 2016 dan wel begin 2017.

Een groep evacuees bij de ingang van de Staalberg (Foto collectie. Ad Wolfs Adr. zn. Moergestel).

Een groep evacuees bij de ingang van de Staalberg (Foto collectie. Ad Wolfs Adr. zn. Moergestel).

Op 1 februari 2016 vond te Ouwerkerk, provincie Zeeland, bij het Watersnoodmuseum de 63ste herdenking plaats van de watersnoodramp van 1953. Deze ramp staat in het collectieve geheugen van Nederland gegrift als een van de ernstigste die zich ooit in ons land hebben voorgedaan. Talloze mensen werden door deze ramp getroffen. In eerste instantie denken we, als het over deze ramp gaat, aan de provincie Zeeland, maar ook delen van Zuid-Holland en Noord- Brabant kregen met de watersnood te maken.

De plaats Oisterwijk werd eveneens getroffen door deze catastrofe, maar dan op een andere manier. Getroffen door het leed van zoveel mensen verleende Oisterwijk, net als overigens heel Nederland en ook landen ver daarbuiten, op verschillende manieren hulp. Een van die vormen van hulpverlening was het opvangen van evacués die vanuit de overstroomde gebieden in Zeeland, Zuid- Holland en West- Brabant de wijk moesten nemen naar ‘drogere oorden’.

In het recente verleden werd in Moergestel een lijst gevonden, met daarop de namen van 17 gezinnen die in Oisterwijk als evacués verbleven hebben op het bungalow- vakantiepark “De Staalberg” aan de Scheibaan. Van een aanzienlijk deel van deze gezinnen is het gelukt om, drieënzestig jaar na dato, nazaten te vinden die ons hun herinneringen aan het verblijf op de Staalberg nog hebben kunnen meedelen. De “ironie” wil dat dit park, hoewel het niet meer de naam “de Staalberg” draagt, anno 2016 ook weer in gebruik is als opvangplek voor mensen die hun huis en haard verlaten hebben. Het is namelijk in onze dagen een asielzoekerscentrum van het COA.

De opvang van evacués is wat Oisterwijk betreft niet de enige vorm van hulpverlening geweest. Ook waren er inzamelingsacties en andere concrete hulp, onder andere door het Oisterwijkse Rode Kruis. (de afdeling Oisterwijk van het Rode Kruis was als een der eerste korpsen in bijv. Ossendrecht aan het werk bij de eerste opvang van evacués in sporthallen, kazernes e.d.) Oisterwijk, en wat daar gebeurde en gedaan werd tijdens de watersnoodramp van 1953 is een verhaal op zichzelf. Een verhaal dat niet eerder werd verteld.

Ter illustratie van wat evacués die naar Oisterwijk kwamen meemaakten volgt hier in het kort het verhaal van het gezin van Abraham de Wijze. Dit gezin was afkomstig uit Kerkwerve, Zeeland, en zij kwamen op 2 april 1953 vanuit het overstromingsgebied in Zeeland op park de Staalberg in Oisterwijk aan. Dit gezin telde toen negen kinderen, en het was niet de eerste keer dat zij van huis en haard verdreven werden. In maart 1944 al, werden zij vanwege de Duitse bezetting naar kamp Orvelte (een kamp waar joodse Nederlanders dwangarbeid moesten verrichten) overgebracht. Na vele omzwervingen kwamen zij weer terug in de provincie Zeeland, van waaruit zij dus in februari ‘53 weer verdreven werden vanwege de watersnoodramp.

Delen: