U bent toch die meneer van de gemeente? Zo vroeg een jochie me, ongeveer een jaar geleden, toen ik langs de voorste Stroom naar huis liep. Hij was handtekeningen aan het verzamelen tegen het verwijderen van twee terpen langs de Voorste Stroom. Twee terpen die weg moesten omdat de kinderen ze ontdekt hadden als, zoals dat heet, ‘informele speelplek’. Met als gevolg overlast voor buurtbewoners, maar ook onveiligheid door het met de fiets van deze terpen crossen. Ze gaan weg, zei ik tegen het jochie, maar ik beloof je een nieuwe speelplek.

Belofte maakt schuld. En na enig zoeken een plek gevonden in het Lindepark langs de Voorste Stroom. Maar hoe moest de speelplek er uit komen te zien? Zijn naam weet ik niet meer, maar hij ziet er ongeveer zo uit en is ongeveer zo oud, vindt hem! Droeg ik twee ambtenaren op. Het koste een paar weken zoeken, maar toen melden ze breed glimlachend dat ze het jochie hadden gevonden. En ik heb hem met zijn jongere broertje en zusje (en natuurlijk moeder) uitgenodigd op mijn kantoor in het gemeentehuis. Om hen te vragen hoe de speelplek eruit zou moeten zien. Om zo met deze drie kinderen een ‘programma van eisen’ voor de speelplek op te stellen.

Klauteren, spelen met water, een omgevallen boom, een spannnende plek, waren de voornaamste ‘eisen’. Kinderen willen helemaal geen ‘wipkip’ of andere gekunstelde speeltoestellen. Kinderen willen letterlijk het liefst natuurlijk spelen, spelen met de natuur. Nu een jaar later is de speelplek bijna af. Met een omgevallen boom en stenen, zodat kinderen kunnen klauteren. Met water, zodat ze weer met soppende sokken thuis kunnen komen. En zo spelenderwijs de nieuwe natuur langs de heringerichte voorste Stroom kunnen beleven. De beste manier van natuur- en milieueducatie.

Toen ik laatst ging kijken naar de voortgang van de bouw van de speelplek, sprak een vriendelijk ogende ‘oma’ me aan. Ze vond het geweldig dat dit voor de kinderen gemaakt werd. Met ongetwijfeld haar kleinkinderen in gedachte. En mijn dag was opeens helemaal goed. Niet het grootste project waar ik als wethouder mee bezig ben. Waarschijnlijk zelfs het kleinste. Maar zeker één van de leukste. En zeker met zo’n reactie. We zoeken nog een leuk moment om de speelplek officieel te openen. En dat mag natuurlijk dat jochie doen. Want deze speelplek leert een les. Kinderen moeten natuurlijk kunnen spelen, maar ze willen ook natuurlijk spelen.

Joop van Hezik
Wethouder