Het verhaal van de Bokkerijders, dit en komende twee weken in het natuurtheater Oisterwijk, blijkt toch meer in zich te hebben dan wij van het Efteling verhaaltje kennen. Hugo de slechterik, volgens vele het voorbeeld van De Bokkerijders, was niet alleen en zeker geen doorsnee bokkerijder.

In een warm natuurtheater genieten publiek en spelers van een goed gevulde voorstelling.

 

Het verhaal speelt zich af in tijden van rovers, arme gezinnen en belasting betalen met zakken graan. De spelers van dit leuke maar vaak ook spannende stuk vertolken hun rol in een mooie omgeving, met soms verrassende elementen. En hoewel we soms ogen en oren tekort komen, de spelers gunnen ons steeds weer een momentje van bijkomen, het ene beeld staat even stil om ons te laten kijken naar hun collega’s, om vervolgens het verhaal te hervatten. Een leuke aanpak in dit theater met ruime speelvloer.

 

Het verhaal gaat over boeren, gewapende orde, mindergoed bewapende maar zeker sterke wanorde; een paar zusters die zich verheerlijken aan bepaalde, voor hen ongepaste gedachten; verliefde stellen met in die tijd onhaalbare wensen; hooggeleerden onder invloed van waanidee of wijn; verleidingspogingen en zwaardgevecht; kortom: heil en onheil.

  

En wie denkt dat je voor theater moet kunnen zingen? Nee echt, het is een kunst. Een hilarische verschijning van normaal onbesproken talent trekt het kippevel over je rug, vals zingen is ook een kunst. Om vervolgens, wie zal het zijn, ten dode te worden opgeschreven, gehangen met de strop?

 

 

Wie gaat kijken moet wel goed opletten, goed en kwaad gaan in elkaar over, vriend wordt vijand, liefde is gelijk aan verraad en familie banden worden aardig op de proef gesteld. Als u het verhaal zou kennen zou dat helpen… Tja dat zou zonde zijn, verklappen doen we het niet, er komen immers nog een paar spannende dagen.

Lees ook: Achter-de-schermen

Voor de nog komende voorstellingen kijkt u in onze agenda.

Tekst en foto’s: Joris van der Pijll